Deze nieuwsbrief verschijnt op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen en dat is wel toepasselijk gezien het feit dat een groot deel van ons recente werk te maken heeft met gemeentelijk beleid. Inmiddels is het boek Groen op de Balans namelijk verschenen en dat gaat uiteraard over de maatschappelijke en economische baten van stedelijk groen. Het thema ‘stedelijk groen’ valt in verkiezingstijd wel een beetje weg in de hoogoplopende discussies over andere grote maatschappelijke vraagstukken, maar zal straks in de dagelijkse praktijk natuurlijk wel weer heel nadrukkelijk opkomen. Daarom hebben we naast het boek nu ook samen met onze partners/opdrachtgevers ook een prachtige poster gemaakt die we aan de bestuurders gaan uitdelen en waarvan we natuurlijk verwachten dat deze in menig bestuurskamer komt te hangen. Daar zullen we binnenkort ook op terugkomen.
Wat deze nieuwe studie onderscheid van andere studies is het nadrukkelijke onderscheid dat wordt gemaakt tussen algemene economische baten (veelal op macroschaal) en harde financiële baten (veelal op microschaal). Dat is belangrijk omdat in veel studies miljarden aan economische ‘baten’ worden gepresenteerd die gebaseerd zijn op kentallen en die geen enkele waarde hebben in het dagelijkse economische verkeer. Maar zo worden ze we vaak gezien en gebruikt (althans wordt gepoogd ze zo te gebruiken, want dat lukt natuurlijk niet).
Het gaat dan bijvoorbeeld om CO2 baten, gezondheidsbaten, baten op het gebied van biodiversiteit en andere ecosystseemdiensten waarvoor door deskundigen een waarde is bepaald, maar die geen enkele reële economische waarde hebben en op basis waarvan geen enkele economische transacties kan plaatsvinden. Deze baten zijn wel nuttig als economische argumentatie om de overheid te verleiden te investeren in groen, maar niet om burgers en private partijen te verleiden te investeren.
Daar zijn harde baten voor nodig: echt geld. Zoals de waarde van het vastgoed, omzet in horeca in natuurgebieden of kostenbesparing bij het schoonmaken van drinkwater. In deze gevallen zijn de baten echt om te zetten in echt geld en zijn ook de baathebbenden duidelijk in beeld. Sterker nog, soms betalen ze al, zoals drinkwaterbedrijven in Nederland die het beheer van de duinen betalen waar het drinkwater door de natuur wordt gezuiverd. Kortom, daar waar harde economische baten in beeld zijn kunnen nieuwe financiële arrangementen en PPS constructies worden opgezet.
Het is dit duidelijk onderscheid dat Groen op de Balans een boek maakt dat anders is dan alle andere studies. Niet alleen methodisch consistent, maar ook veel beter als economisch handboek voor de sector.
Het eerste exemplaar van het boek is op 22 januari uitgereikt aan minster Hermans (destijds nog van Groene Groei en nu heel toepasselijk van Volksgezondheid) en de promotie heeft geleid tot vele lezingen van Tom Bade waarin de resultaten worden toegelicht. Het is uiteraard op te vragen bij de Vereniging van Hoveniers en Groenvoorzieners (www.vhg.nl) . Uiteraard zijn wij nog druk bezig met andere opdrachten in Woerden en voor de DCMR, werken we bij Natural Soil Improvement verder aan de fytoraffinaderij en zijn we ook al bezig met het nadenken over de inhoud van de Groene Kerstlezing, want daar kan je niet vroeg genoeg mee beginnen.
